• ساعت : ۱۷:۴۳
  • تاريخ :
     ۱۴۰۵/۰۸/۱۹ 
  • کد خبر : ۹۰۸۳
بازآفرینی فرایند ارزیابی و پرداخت خسارت بیمه با هوش مصنوعی
کارگاه آموزشی «حکمرانی داده، امنیت سایبری، هوش مصنوعی و اینشورتک در زنجیره ارزش بیمه» با محوریت «از ارزیابی انسانی تا تصمیم‌گیری هوشمند؛ بازآفرینی زنجیره خسارت بیمه با تمرکز بر هوش مصنوعی و اتوماسیون فرایندهای ارزیابی»، در حاشیه پنل علمی «حکمرانی هوشمند بیمه و اعتماد نهادی؛ زیرساخت اقتصاد بیمه‌محور» و در چارچوب پیش‌رویدادهای آموزشی و پژوهشی سی‌وسومین همایش ملی و چهاردهمین همایش بین‌المللی بیمه و توسعه، با سخنرانی هانیه کارخانه، مدیرعامل شرکت طلیعه فناوری هوشمند، برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی پژوهشکده بیمه، هانیه کارخانه در این کارگاه با تشریح چالش‌های فرایند رسیدگی به خسارت در صنعت بیمه، بر ضرورت بازطراحی زنجیره خسارت با هدف کاهش زمان رسیدگی، بهبود کیفیت ارزیابی و افزایش شفافیت تصمیم‌ها تأکید کرد. وی با اشاره به تعدد مراحل رسیدگی به پرونده‌های خسارت، از اعلام خسارت و دریافت مدارک تا ارزیابی، کنترل و پرداخت، تفکیک زمان انجام فعالیت‌ها از زمان انتظار را یکی از الزامات شناسایی گلوگاه‌ها و بهبود فرایند دانست.

 در ادامه، سطوح مختلف تحول دیجیتال در رسیدگی به خسارت، از دیجیتالی‌سازی فرم‌ها و مدارک تا اتوماسیون فرایندها، تصمیم‌یارهای هوشمند و خودکارسازی محدود تشریح شد. همچنین کاربرد فناوری‌هایی نظیر یادگیری ماشین، بینایی ماشین و هوش مصنوعی مولد در دسته‌بندی پرونده‌ها، استخراج شواهد از تصاویر، شناسایی مغایرت‌ها، برآورد خسارت و ارائه پیشنهاد به کارشناسان مورد توجه قرار گرفت.

 کارخانه با اشاره به ضرورت تفکیک پرونده‌های ساده از پرونده‌های پیچیده و پرریسک، بر طراحی مسیرهای متفاوت رسیدگی تأکید کرد. بر این اساس، پرونده‌های واجد شرایط می‌توانند از مسیرهای خودکار عبور کنند، در حالی که پرونده‌های دارای ابهام، خسارت سنگین یا اختلاف، باید برای بررسی و تأیید به کارشناس ارجاع شوند. وی همچنین تأکید کرد که برآورد هوشمند خسارت نباید به‌معنای حذف نظارت انسانی باشد و تصمیم‌های حساس، از جمله تأیید پرداخت و تغییر اطلاعات، باید تحت کنترل و تأیید افراد دارای اختیار انجام شوند.

 بخش دیگری از ارائه به الزامات استقرار این راهکارها در صنعت بیمه کشور اختصاص داشت. تنوع خودروها و قطعات، نوسان قیمت‌ها، کیفیت متفاوت تصاویر و اسناد، تفاوت سامانه‌ها و محدودیت‌های داده‌ای از جمله چالش‌های بومی‌سازی راهکارهای هوشمند عنوان شد. همچنین بر ضرورت تعیین دقیق حدود اختیارات شرکت‌های بیمه، ارزیابان و شرکت‌های فناوری، ثبت سوابق تصمیم‌ها، قابلیت بازسازی فرایند ارزیابی و پیش‌بینی مسیر اعتراض و رسیدگی تأکید شد.

در بخش پایانی، شاخص‌هایی همچون زمان رسیدگی به پرونده، دقت برآورد، هزینه ارزیابی، نرخ خودکارسازی و میزان اعتراض‌های وارد به‌عنوان معیارهای سنجش اثربخشی طرح‌های هوشمندسازی معرفی شد. همچنین اجرای مرحله‌ای طرح‌ها از یک دامنه محدود و قابل‌اندازه‌گیری، تعیین خط مبنا و تدوین نقشه راه ۹۰روزه برای استقرار و ارزیابی راهکارهای پیشنهادی مورد تأکید قرار گرفت.

برای مشاهده فیلم کامل این نشست به لینک زیر مراجعه کنید:

https://www.irc.ac.ir/fa-IR/Irc/5721/page

 

برچسب ها

    V6.4.0.0